නේවාසික දේපළක් සම්බන්ධයෙන් තම පුතාට එරෙහිව වසර 30ක් පුරා පැවති නීතිමය සටනකින් මවක් ජයග්රහණය කර ඇති අතර, පුතාගේ අභියාචනය ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ප්රතික්ෂේප කර ඇති අතර, දේපළ ඔහුට පවරා ඇත්තේ බැංකු ණයක් සඳහා පමණක් බවත්, එහි වාසිදායක හිමිකාරිත්වය පැවරීමේ අරමුණින් නොවන බවත් තීන්දු කළේය.
ඒ අනුව, භාරකාර ආඥා පනතේ 83 වන වගන්තිය යටතේ ඵලදායී භාර පාලනය කරන වැදගත් නීතිමය මූලධර්ම නැවත තහවුරු කරමින්, තම මව වෙනුවෙන් නේවාසික දේපළක් භාරයක් ලෙස තබාගෙන සිටින බව ප්රකාශ කළ පහළ අධිකරණ තීන්දු අභියෝගයට ලක් කරමින් පුතා විසින් ගොනු කරන ලද අභියාචනයක් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ප්රතික්ෂේප කර ඇත.
අගවිනිසුරු ප්රීති පද්මන් සූරසේන, විනිසුරු ජනක් ද සිල්වා සහ විනිසුරු අර්ජුන ඔබේසේකර යන විනිසුරුවරුන්ගෙන් සමන්විත ත්රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් ගල්කිස්ස දිස්ත්රික් අධිකරණයේ සහ මවට පක්ෂව තීන්දුවක් ලබා දුන් සිවිල් අභියාචනා මහාධිකරණයේ තීන්දු ඒකමතිකව තහවුරු කළේය.
මෙම ආරවුල පදනම් වූයේ 1987 ඔක්තෝබර් මාසයේදී මිරිහානේ පිහිටි දේපළක් මත වන අතර එය මව විසින් ඇගේ පුත්රයා වන තිලකසිරි වෙත ඔප්පුවකින් මාරු කරන ලදී. ඔප්පුව සම්පූර්ණයෙන්ම පැවරීමක් ලෙස පෙනුනද, පවුලේ නිවසට දිගුවක් සඳහා මුදල් යෙදවිය හැකි වන පරිදි දේපළ ආරක්ෂාවක් ලෙස භාවිතා කරමින් තම පුතාට බැංකු ණයක් ලබා ගැනීමට හැකි වන පරිදි පමණක් ගනුදෙනුව සිදු කර ඇති බව මව කියා සිටියාය.
ඇගේ සාක්ෂිවලින් හෙළි වූයේ මව කිසි විටෙකත් දේපළෙහි වාසිදායක අයිතිය පැවරීමට අදහස් නොකළ බවත් බැංකු ණය පියවූ පසු තම පුතා එය අයකර ගනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ බවත්ය. පසුව ඇය 1997 දී නීතිමය ක්රියාමාර්ගයක් ගත් අතර, තම පුතා දේපළ තමා වෙනුවෙන් භාරයේ තබා ඇති බවට ප්රකාශයක් සහ එය නැවත ඇයට පැවරීමට බල කරන නියෝගයක් ඉල්ලා සිටියාය.
කෙසේ වෙතත්, පුතා දේපළ සැබවින්ම රුපියල් 125,000 කට මිලදී ගත් බවට තර්ක කළ අතර, එම පැවරීම හුදෙක් මූල්යකරණ විධිවිධානයක් බව ප්රතික්ෂේප කළේය.
ඔබේසේකර විනිසුරු විසින් රචිත සවිස්තරාත්මක තීන්දුවකදී, ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය, සාධනීය භාර පාලනය කරන නීතිමය රාමුව සහ භාර ආඥා පනතේ 83 වන වගන්තිය යටතේ “උපස්ථායක තත්වයන්” යන සංකල්පය පරීක්ෂා කළේය.
වංචා වැළැක්වීමේ ආඥා පනත සහ සාක්ෂි ආඥා පනත සාමාන්යයෙන් ලිඛිත ඔප්පුවක නියමයන්ට පටහැනිව වාචික සාක්ෂි තහනම් කරන බව අධිකරණය නිරීක්ෂණය කළද, පැවරුම්කරුවෙකු සැබවින්ම දේපළක වාසිදායක කොටස සමඟ කොටස් කිරීමට අදහස් කළේද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා අවට තත්වයන් සලකා බැලීමට 83 වන වගන්තිය අධිකරණයට අවසර දෙයි.
සාක්ෂි සමාලෝචනය කිරීමෙන් පසු, මවගේ ප්රකාශයට සාධක කිහිපයක් සහාය දක්වන බව අධිකරණය සොයා ගත්තේය. ඇය මුලින් ඉඩම මිලදී ගෙන සැලකිය යුතු දුෂ්කරතාවයකින් නිවස ඉදිකර ඇති බවටත්, දේපළ ඇගේ එකම වාසස්ථානය බවත්, පැවරීම හරහා ලබාගත් බැංකු ණය පවුලේ නිවස පුළුල් කිරීම සඳහා භාවිතා කළ බවටත් සාක්ෂි මේවාට ඇතුළත් විය.
දේපළෙහි වාසිදායක අයිතිය තම පුතාට පැවරීමට මව අදහස් නොකළ බව ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කළේය.
