“මම තවමත් අත්හැර දමා නැතිව බලාපොරොත්තුවක් තබාගෙන සිටින එකම හේතුව මගේ දරුවන්,” යැයි පසුගිය දශකය පුරා එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්යය සිය නිවස කරගත් ශ්රී ලාංකික විදේශගත කාන්තාවක වන රබියා රසික් පවසයි.
රසික් සහ ඇගේ පවුල මේ වනවිට දැඩි නීතිමය හා මූල්ය ගැටලුවලට මුහුණ දෙමින් සිටින්නේ ඇයට පසුගිය වසරේ රැකියාව අහිමිවීමෙන් ආරම්භ වූ ගැටලු මාලාවක් හේතුවෙනි.
ඇගේ සැමියා වන මොහොමඩ් වසීම් උබයිදුල්ලා 2019 වසරේදී සිදුවූ චෙක්පතක් අගරු වීමකට අදාළ නඩුවකට මුහුණ දෙමින් සිටින අතර, එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ඔහු ජූලි මාසයේ සිට රඳවා තබාගෙන තිබේ. රසික්ටද නොගෙවූ ණයක් හේතුවෙන් විදේශ ගමන් තහනමක් පනවා ඇත.
මෙම යුවළගේ වයස අවුරුදු 3, 7 සහ 15 වන දරුවන් තිදෙනාට පවුල මුහුණ දෙන මූල්ය හා නීතිමය ගැටලු හේතුවෙන් පාසල් යාමට පවා නොහැකි වී තිබේ. ඇතැම් දිනවල පවුලේ ආහාර අවශ්යතා සපුරා ගැනීම පවා අසීරු වී ඇති බව රසික් පවසයි.
“අපි කිසිවෙකුට හානියක් කරලා නැහැ. සොරකම් කරන්න උත්සාහ කරලත් නැහැ. අවාසනාවකට රැකියා අහිමිවීමත් සමඟ එකින් එක ගොඩගැසුණු මූල්ය ගැටලු අතර අපි සිරවුණා,” ඇය පැවසුවාය.
රැකියා සඳහා අඛණ්ඩව අයදුම් කළද සාර්ථකත්වයක් නොලැබුණත්, පවුලේ ජීවිතය යළි යථා තත්ත්වයට පත් කර ගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් ඇය තවදුරටත් රැකියාවක් සොයමින් සිටී.
“අපි එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්යයේ අපේ නිවස ගොඩනගා ගත්තා. අපේ දරුවන්ට මේක තමයි ඔවුන්ගේ ජීවිතය. මට අවශ්ය මගේ දරුවන්ට ස්ථාවර අනාගතයක් ලබාදෙන්න. අපිට එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්යයේ රැඳී සිටීමට අවශ්යයි. නමුත් මුලින්ම අපේ ගැටලු විසඳාගත යුතුයි,” ඇය සඳහන් කළාය.
ගොඩගැසෙන මූල්ය බර
Gulf News වෙත දැකගැනීමට ලැබුණු ලේඛන අනුව, ඇගේ සැමියාට අදාළ අගරු වූ චෙක්පත් නඩුවේ නීතිමය ගාස්තු සහ දඩ මුදල් ලෙස ගෙවීමට ඇති එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්ය ඩිරාම් 56,236ක මුදල මාසික වාරික මගින් ගෙවීමට අවසර ලබාදෙන ලෙස රසික් ඩුබායි අධිකරණයෙන් ඉල්ලීමක් කර තිබේ.
යෝජිත ගෙවීම් සැලැස්ම යටතේ මුලින් ඩිරාම් 11,247ක මුදලක් ගෙවා, ඉතිරි මුදල මාස 10ක් තුළ මසකට ඩිරාම් 4,498 බැගින් ගෙවීමට නියමිතය.
“මේ මොහොතේ අපට ආදායම් මාර්ගයක් නැති නිසා මුල් ගෙවීමවත් සොයා ගැනීම අපහසුයි,” ඇය පැවසුවාය.
රසික්ගේ රැකියාව අහිමිවීමෙන් පසු පවුලේ ගැටලු ආරම්භ වී තිබේ. පසුව ඇගේ සැමියාට නව රැකියාවක් ලැබී ඇති අතර, ඔහුගේ සේවායෝජකයා රැකියා වීසා ලබාදීමේ කටයුතු ආරම්භ කර තිබිණි. ඒ සඳහා අවශ්යව තිබුණේ ශ්රී ලංකා පොලිස් නිෂ්කාශන සහතිකය පමණි.
කෙසේ වෙතත්, එම සහතිකය නිකුත් කිරීමට පෙර ඔහුට එරෙහිව නඩුවක් ගොනු වී ඇති අතර, පනවා තිබූ විදේශ ගමන් තහනම හේතුවෙන් නව සේවායෝජකයාට ඔහුගේ පදිංචි වීසා සහ රැකියා බලපත්රය සම්පූර්ණ කරගැනීමට නොහැකි වී තිබේ.
අල් නහ්ඩා ප්රදේශයේ ඔවුන් කලින් පදිංචිව සිටි නිවසට අදාළ අගරු වූ චෙක්පත් නඩුවට අමතරව, දිගු කාලයක් රැකියා නොමැතිව සිටීම හේතුවෙන් ලබාගත් ණය සහ ක්රෙඩිට් කාඩ්පත් ණයද පවුලට ගෙවීමට තිබේ.
රසික්ට එක් ක්රෙඩිට් කාඩ්පතක් සඳහා ඩිරාම් 22,766ක්ද, තවත් ක්රෙඩිට් කාඩ්පතක් සඳහා ඩිරාම් 11,200ක්ද ගෙවීමට තිබේ.
“මගේ නොගෙවූ ණය සහ හිඟ මුදල් හේතුවෙන් මගේ සේවා අවසන් ප්රතිලාභ ලබාගැනීමටත් මට නොහැකි වී තිබෙනවා. ඒවා මේ වනවිට අත්හිටුවා තිබෙනවා,” ඇය පැවසුවාය.
“වසර ගණනාවක් තිස්සේ අපි එකින් එක රැකියා අහිමි කරගනිමින්, හැකි සෑම අවස්ථාවකම අප දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙකු පමණක් රැකියාව කරමින් පවුලේ දෛනික අවශ්යතා සපුරා ගැනීමට උත්සාහ කළා,” ඇය වැඩිදුරටත් පැවසුවාය.
දරුවන්ට දැඩි බලපෑමක්
මෙම තත්ත්වයෙන් වැඩිම බලපෑමක් එල්ල වී ඇත්තේ දරුවන්ට බව රසික් පවසයි.
“අපේ දරුවන් තමයි වැඩිපුරම දුක් විඳින්නේ. හැමදාම ඔවුන් අහන්නේ තාත්තා ගෙදර එන්නේ කවදාද කියලා. ඔවුන් ඔහුව බොහෝ සෙයින් මතක් කරන නිසා හඬමින් නිදාගන්නවා. විශේෂයෙන්ම අවුරුදු තුනක් වයසැති දරුවාට ඔහුගේ තාත්තා නැත්තේ ඇයි කියලා තේරෙන්නේ නැහැ,” ඇය පැවසුවාය.
දරුවන් රාත්රියේ නිසි ලෙස නිදා නොගන්නා බවත්, ඔවුන් මුහුණ දෙන මානසික පීඩනය ඔවුන්ගේ සෞඛ්යයටද බලපෑම් කිරීමට පටන්ගෙන ඇතැයි තමන් බියෙන් පසුවන බවත් ඇය සඳහන් කළාය.
ඔවුන් පාසල් නොයන අතර, තම මිතුරන් ගිම්හාන කඳවුරුවලට සහභාගී වන ආකාරය දකිමින් සිටින බවද ඇය පැවසුවාය.
“මවක් විදිහට ඔවුන් දුක් විඳින ආකාරය බලමින්, ඔවුන්ට දෙන්න පිළිතුරක්වත් මට නැති එක හදවත කඩා දමන දෙයක්,” ඇය පැවසුවාය.
අල් මුහයිස්නා ප්රදේශයේ පිහිටි ඔවුන්ගේ නිවසද අවදානමකට ලක්ව තිබේ. නිවාස කුලිය මාස දෙකක් තිස්සේ ගෙවා නොමැති බැවින් ඕනෑම මොහොතක නිවසින් ඉවත් වීමට සිදුවනු ඇතැයි ඔවුන් බියෙන් පසුවෙති.
“අපි ජීවත් වෙන්නේ නිරන්තර අවිනිශ්චිතතාවයකින්. දරුවන්ට කෑම දෙන්නේ කොහොමද, නිවස අහිමි වුණොත් අපි නිදාගන්නේ කොහේද කියලා අපි හැමදාම කල්පනා කරනවා,” රසික් පැවසුවාය.
පවුල එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්යයේ රැඳී සිට තම ජීවිතය තවදුරටත් ගොඩනගා ගැනීමට බලාපොරොත්තු වූවත්, වර්ධනය වන නීතිමය හා මූල්ය ගැටලු හේතුවෙන් එය වඩ වඩාත් අසීරු වී තිබේ. මේ හේතුවෙන් ඥාතීන්ට සමීපව සිටීම සඳහා ශ්රී ලංකාවට නැවත පැමිණීම පිළිබඳවද ඔවුන් දැන් සලකා බලමින් සිටිති.
සහාය ඉල්ලා ආයාචනයක්
“මම මේ කතාව හොඳ හිතක් ඇති කෙනෙකු වෙත ළඟා වේවි කියලා බලාපොරොත්තුවෙන් උදව් ඉල්ලා සිටිනවා. මට තිබුණු සියලු විකල්ප මම උත්සාහ කරලා අවසන්. අපේ නීතිමය ගැටලු නිසා අපට තිබෙන විකල්පත් සීමිතයි. මම ඉල්ලන්නේ අනුකම්පාව විතරක් නෙවෙයි. මම ඉල්ලන්නේ අවස්ථාවක්,” රසික් පැවසුවාය.
ණය සහ නීතිමය දඩ මුදල් පියවා ගැනීමට පවුලට මඟ පෙන්වීමට හැකි පුණ්යායතනයක් හෝ නීති ආධාර ආයතනයක් වෙත තම කතාව ළඟා වනු ඇතැයි ඇය බලාපොරොත්තු වෙයි.
“අපි කවදාවත් සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ඉල්ලලා නැහැ. අපිට අවශ්ය වුණේ අවංකව වැඩ කරන්න, අපේ ණය ගෙවන්න සහ අපේ දරුවන්ට ආරක්ෂිත හා ස්ථාවර අනාගතයක් ලබාදෙන්න අවස්ථාවක් විතරයි.”
(Gulf News)
