1948 පෙබරවාරි 4 වන දින නිදහස ලබා වසර 78 ක් සනිටුහන් කරන මේ මොහොතේ, අනාගතය කෙරෙහි දැඩි අවධානයක් යොමු කරමින් අපගේ ඉතිහාසය ගැන මෙනෙහි කිරීම අත්යවශ්ය වේ.
අන්තවාදයෙන් තොරව පසුගිය වසර 78 තුළ රට ආ ගමන වෛෂයිකව පරීක්ෂා කරන විට, අපට සැලකිය යුතු ජයග්රහණ සහ බරපතල පසුබෑම් යන දෙකම හඳුනාගත හැකිය.
මෙම යථාර්ථයන් තේරුම් ගැනීම, ඒවා විවේචනාත්මකව තක්සේරු කිරීම සහ වඩා හොඳ අනාගතයක් සඳහා ශක්තිමත් පදනමක් දැමීම සඳහා වර්තමානයේදී තීරණාත්මකව ක්රියා කිරීම අත්යවශ්ය වේ.
මෙම වසර 78 තුළ, ප්රජාතන්ත්රවාදය ආරක්ෂා කිරීමට සහ ආර්ථිකය, සෞඛ්ය සේවා, අධ්යාපනය, සමාජ වටිනාකම් සහ සංස්කෘතික උරුමයන් ශක්තිමත් කිරීමට බොහෝ ප්රශංසනීය පියවර ගෙන ඇත.
ඒ සමඟම, උතුරේ සහ දකුණේ තරුණ නැගිටීම්වලින් පැන නගින සිවිල් ගැටුම් දෙක අප ලබා ගත් නිදහස සමඟ තිබිය යුතු ප්රගතිය දුර්වල කළ බව පිළිගත යුතුය.
එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස, රටේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයට සාපේක්ෂව අපේ ජනතාවගේ ජීවන තත්ත්වය තවමත් පීඩනයට ලක්ව ඇත.
මෙම නිදහස් දිනයේදී, ජාතික ප්රගතියට බාධා කර ඇති අභියෝග රෝස පැහැති කණ්නාඩි නොමැතිව අප පරීක්ෂා කළ යුතුය, ඒවාට දේශපාලන වාසි පමණක් ඉලක්ක කරගත් පටු න්යාය පත්ර මගින් මෙහෙයවනු ලබන අතාර්කික දේශපාලන තීරණ සහ බලතල මාරු කිරීම් ඇතුළත් වේ.
ඒක පුද්ගල ආදායම, සෞඛ්ය සම්පන්න ආයු අපේක්ෂාව, ශාරීරික හා මානසික යහපැවැත්ම, සමාජ සහයෝගීතාවය, තේරීමේ නිදහස, ත්යාගශීලීභාවය සහ දූෂණයෙන් නිදහස් වීම මෙන්ම මානව සංවර්ධන දර්ශකයේ ප්රධාන අංග, සෞඛ්ය සම්පන්න ජීවිතය, ගුණාත්මක අධ්යාපනය සහ ප්රමාණවත් ජීවන තත්වයන් සලකා බලන සතුට දර්ශකය වැනි දර්ශක අද සතුටුදායක තත්වයක් පිළිබිඹු නොකරයි.
අද, අපි නිදහසේ අපේක්ෂා කරන නිදහස් සමාජයට, නිදහස් ආර්ථිකයට සහ නිදහස් ජීවිතයට ඇති අභියෝගවලට පමණක් නොව, නිදහස සමඟ උරුම වූ ප්රජාතන්ත්රවාදයට සහ නීතියේ ආධිපත්යයට ඇති තර්ජනවලට ද මුහුණ දී සිටිමු.
මෙම උත්සුකයන් පටු දේශපාලන විවාදවලට සීමා නොකළ යුතුය හෝ එක් පැත්තකට පමණක් බලපාන ගැටළු ලෙස බැහැර නොකළ යුතුය.
එබැවින්, මෙම 78 වන නිදහස් සැමරුමේදී, අනාගත පරම්පරාවන් සඳහා අපට පවරා ඇති ස්වෛරීභාවය, ස්වාධීනත්වය සහ ජනතාවගේ උත්තරීතරභාවය ශක්තිමත් කිරීම සහ ආරක්ෂා කිරීම සඳහා බුද්ධිය සහ විවේචනාත්මක චින්තනය සමඟ අපගේ ජාතික අභියෝග හඳුනා ගැනීමේ වගකීමක් අපට තිබේ.
මෙම ඉලක්කය සපුරා ගැනීම සඳහා සියලු ප්රජාතන්ත්රවාදී බලවේග එක්ව කටයුතු කළ යුතු බව අපි තරයේ විශ්වාස කරමු.
ඒ අනුව, මෙම නිදහස් දිනයේදී, සියලුම දේශපාලන හා සිවිල් සංවිධාන මෙන්ම සමස්ත ජනතාවම ශ්රී ලාංකිකයන් ලෙස එක්සත් විය යුතුය.
අපගේ නිදහස ලබා ගත්තේ ජාතිය, ආගම හෝ වෙනත් කිසිදු වෙනසක් මත පදනම් වූ බෙදීමක් හරහා නොව, එකමුතුකම තුළින් ය. අද, අපගේ ජාතියට වඩාත්ම අවශ්ය වන්නේ එම එකමුතුකමේ ආත්මයයි.
