යෝජිත 22 වැනි ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනයේ ව්යවස්ථානුකූලභාවයට අභියෝග කරමින් ගොනු කළ පෙත්සම් විභාග කළ ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඬුල්ලේ සංයුතිය, ක්රියා පටිපාටියේ සාධාරණත්වය සහ විනිවිදභාවය සම්බන්ධයෙන් පොදුරාජ්ය මණ්ඩලීය නීතිඥ සංගමයේ (CLA) සභාපති ස්ටීවන් තිරු පිටු නවයක වාර්තාවක් මගින් කරුණු කිහිපයක් මතු කර තිබේ.
ශ්රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ (BASL) ආරාධනයකට අනුව ශ්රී ලංකාවට පැමිණි ස්ටීවන් තිරු, සැප්තැම්බර් 2 වැනිදා ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ පැවති නඩු විභාගය නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් අනතුරුව මෙම වාර්තාව නිකුත් කර ඇත.
අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය සහ යුක්තිය පසිඳලීම සම්බන්ධයෙන් මහජන විශ්වාසය තහවුරු කිරීම සඳහා සියුම් පරීක්ෂාවකට ලක් කළ යුතු කරුණු කිහිපයක් තම වාර්තාවෙන් පෙන්වා දී ඇති බව ඔහු සඳහන් කරයි.
යෝජිත ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය මගින් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්රාම යන වයස අවුරුදු 67 දක්වාත්, අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්රාම යන වයස අවුරුදු 65 දක්වාත් ඉහළ නැංවීමට යෝජනා කර තිබේ.
අගවිනිසුරුවරයා සම්බන්ධයෙන් යෝජිත සංශෝධනයේ දැක්වෙන්නේ, වයස අවුරුදු 67 සම්පූර්ණ වීම හෝ අගවිනිසුරු ධුරයට පත්වූ දින සිට වසර හයක් සම්පූර්ණ වීම යන අවස්ථා දෙකෙන් කලින් එළඹෙන අවස්ථාවේදී විශ්රාම යා යුතු බවයි.
මෙම යෝජිත සංශෝධනයට එරෙහිව පෙත්සම් 67ක් ගොනු කර ඇති අතර, ඒ අතර ශ්රී ලංකා නීතිඥ සංගමය ගොනු කළ පෙත්සම්ද වේ. නීතිපතිවරයා එම පෙත්සම්වල වගඋත්තරකරු ලෙස නම් කර තිබේ. ඊට අමතරව පෙත්සම්වලට විරෝධය පළ කරමින් අතරමැදි පාර්ශ්වකරුවන් 27 දෙනෙකුද ඉදිරිපත් වී ඇත.
සැප්තැම්බර් 1 සහ 2 යන දිනවල මෙම පෙත්සම් විභාගයට ගෙන ඇත්තේ අගවිනිසුරු ප්රීති පද්මන් සූරසේනගේ සභාපතිත්වයෙන් යුත් පස් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විනිසුරු මඬුල්ලක් විසිනි.
විනිසුරු අචල වෙන්ගප්පුලි, විනිසුරු අර්ජුන ඔබේසේකර, විනිසුරු සම්පත් බී. අබේකෝන් සහ විනිසුරු ගිහාන් කුලතුංග එහි අනෙකුත් සාමාජිකයෝ වූහ.
අගවිනිසුරුවරයා මෙම නඩු විභාගයෙන් ඉවත් විය යුතු බවටත්, ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ දැනට සේවයේ නියුතු සියලුම විනිසුරුවරුන්ගෙන් සමන්විත පූර්ණ විනිසුරු මඬුල්ලක් හමුවේ පෙත්සම් විභාග කරන ලෙසත් ශ්රී ලංකා නීතිඥ සංගමය ඉල්ලීම් කර තිබුණි.
එම ඉල්ලීම් දෙකම සැප්තැම්බර් 1 වැනිදා පස් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විනිසුරු මඬුල්ල විසින් ප්රතික්ෂේප කර තිබේ.
තිරුගේ වාර්තාවට අනුව, එම ඉල්ලීම් ප්රතික්ෂේප කිරීමට අධිකරණයට මෙම කරුණ විභාග කිරීමට අධිකරණ බලය ඇති බව සඳහන් කිරීම හැර වෙනත් හේතු දක්වා නොමැත.
තිරු විසින් ප්රධාන අවධානය යොමු කළ කරුණක් වූයේ අගවිනිසුරුවරයා ඉවත් විය යුතු බවට ඉදිරිපත් කළ ඉල්ලීමයි.
පෙත්සම්කරුවන් පෙන්වා දී තිබුණේ යෝජිත සංශෝධනයෙන් ප්රතිලාභ ලබන පළමු ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරයා විය හැක්කේ අගවිනිසුරුවරයා බැවින්, ඔහු මෙම පෙත්සම් විභාගයෙන් ඉවත් විය යුතු බවයි.
කෙසේ වෙතත්, අගවිනිසුරුවරයා සැබෑ වශයෙන් පක්ෂග්රාහී බවක් හෝ ඔහු ඉවත් විය යුතු බවට ඉදිරිපත් කළ ඉල්ලීම අනිවාර්යයෙන්ම නිවැරදි බවක් තිරු ප්රකාශ කර නොමැත.
එහෙත් එවැනි ඉල්ලීමක් ප්රමාණවත් සැලකිල්ලකින් හා විනිවිදභාවයකින් යුතුව සලකා බැලීමත්, එය පිළිගැනීමට හෝ ප්රතික්ෂේප කිරීමට සාධාරණ ලෙස පැහැදිලි කළ හැකි හේතු ඉදිරිපත් කිරීමත් වැදගත් බව ඔහු අවධාරණය කර තිබේ.
ව්යවස්ථානුකූල වශයෙන් ඉතා වැදගත් කරුණක් ලෙස ඔහු හඳුන්වා දුන් මෙම පෙත්සම් විභාග කිරීම සඳහා පූර්ණ විනිසුරු මඬුල්ලක් පත් නොකිරීම පිළිබඳවද තිරු ප්රශ්න කර තිබේ.
විනිසුරු මඬුල්ලක් පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් අගවිනිසුරුවරයාට බලතල ඇති නමුත්, එම බලතල භාවිත කිරීම ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාමය හා නීතිමය මූලධර්මවලට අනුකූල විය යුතු බවත්, එය අත්තනෝමතික හෝ අතාර්කික ක්රියාවක් ලෙස පෙනී නොයා යුතු බවත් ඔහු පෙන්වා දී ඇත.
ව්යවස්ථානුකූලව සුවිශේෂී වැදගත්කමක් ඇති නඩු සඳහා විශාල හෝ පූර්ණ විනිසුරු මඬුලු පත් කිරීම වෙනත් පොදු නීති අධිකරණ බල ප්රදේශවල අසාමාන්ය දෙයක් නොවන බවද ඔහු සඳහන් කර තිබේ.
ඒ සඳහා ඉන්දියානු ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ ඓතිහාසික Kesavananda Bharati එදිරිව Kerala ප්රාන්ත නඩුව උදාහරණයක් ලෙස ඔහු දක්වා ඇත.
CLA සභාපතිවරයා පස් දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විනිසුරු මඬුල්ලට ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ ජ්යෙෂ්ඨ විනිසුරුවරුන් කිහිපදෙනෙකු ඇතුළත් නොවීම පිළිබඳවද අවධානය යොමු කර තිබේ.
විනිසුරු අචල වෙන්ගප්පුලිට වහාම ඉහළින් ජ්යෙෂ්ඨත්වය දරන විනිසුරුවරුන් වන යසන්ත කෝදාගොඩ, ඒ.එච්.එම්.ඩී. නවාස්, ශිරාන් ගුණරත්න සහ ජනක් ද සිල්වා යන විනිසුරුවරුන් මෙම විනිසුරු මඬුල්ලට ඇතුළත් කර නොතිබුණි.
විනිසුරු මඬුල්ලක සංයුතිය තීරණය කිරීමේදී ජ්යෙෂ්ඨත්වය පමණක් තීරණාත්මක නොවන බව තිරු අවධාරණය කර තිබේ.
කෙසේ වෙතත්, ව්යවස්ථානුකූලව මෙතරම් වැදගත් නඩු විභාගයකදී විනිසුරු මඬුල්ල පත් කිරීම සඳහා පදනම් වූ කරුණු විනිවිදභාවයෙන් හා මහජනතාවට පැහැදිලිව අවබෝධ කරගත හැකි ආකාරයෙන් තිබීම, අධිකරණය පිළිබඳ මහජන විශ්වාසය පවත්වා ගැනීම සඳහා වැදගත් බව ඔහු පෙන්වා දී ඇත.
තවත් අවධානයට ලක් කළ කරුණක් වූයේ අතරමැදි පාර්ශ්වකරුවන් සහ වගඋත්තරකරු සිය වාචික කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසුව පෙත්සම්කරුවන්ට ඊට පිළිතුරු වශයෙන් වාචික කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාව ලබා නොදීමයි.
සැප්තැම්බර් 2 වැනිදා නඩු විභාගය අවසන් වන අවස්ථාවේදී පෙත්සම්කරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නීතිඥවරු කිහිපදෙනෙකු වාචිකව පිළිතුරු ලබාදීමට අවස්ථාව ඉල්ලා තිබුණි.
කෙසේ වෙතත්, අගවිනිසුරුවරයා එම ඉල්ලීම ප්රතික්ෂේප කරමින් සැප්තැම්බර් 3 වැනිදා පස්වරු 3.00 දක්වා ලිඛිත පිළිතුරු ඉදිරිපත් කිරීමට පමණක් පෙත්සම්කරුවන්ට අවස්ථාව ලබා දී ඇත.
නඩු කටයුතුවලදී ක්රියා පටිපාටියේ සාධාරණත්වයේ කොටසක් ලෙස වාචික පිළිතුරු ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාව ලබාදීම සාමාන්යයෙන් සිදුවන බව තිරු පෙන්වා දී තිබේ.
ව්යවස්ථානුකූල කරුණු සංකීර්ණ වීමත්, අතරමැදි පාර්ශ්වකරුවන් සහ වගඋත්තරකරු විසින් දීර්ඝ වාචික කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමත් සැලකිල්ලට ගත් විට, මෙවැනි අවස්ථාවක වාචික පිළිතුරක් ලබාදීමට අවස්ථාව නොදීම අසාමාන්ය තත්ත්වයක් බව ඔහු සඳහන් කර ඇත.
මෙම නඩු විභාගය සිදුවූයේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවෙන් නියම කර ඇති ඉතා සීමිත කාල රාමුවක් තුළය.
සැප්තැම්බර් 1 වැනිදා පෙරවරු 10.30 සිට රාත්රී 10.45 දක්වාත්, සැප්තැම්බර් 2 වැනිදා පෙරවරු 10.00 සිට පස්වරු 5.30 දක්වාත් නඩු විභාගය පැවැත්විණි.
ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 121(2) වගන්තිය යටතේ ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය සිය තීරණය සැප්තැම්බර් 8 වැනිදා වන විට ප්රකාශ කළ යුතුය.
නඩු විභාගයෙන් අනතුරුව තිරු විපක්ෂ නායක සජිත් ප්රේමදාස මහතා හමුවී, අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය සහ අපක්ෂපාතීත්වය පිළිබඳ මහජන විශ්වාසය පවත්වා ගැනීමේ වැදගත්කම පිළිබඳව සාකච්ඡා කර තිබේ.
ඔහු අධිකරණ හා ජාතික ඒකාබද්ධතා අමාත්ය හර්ෂණ නානායක්කාර සහ අධිකරණ හා ජාතික ඒකාබද්ධතා අමාත්යාංශයේ ලේකම් ඒෂා ජිනසේන ජනාධිපති නීතිඥවරිය හමුවීමටද උත්සාහ කර ඇත.
වාර්තාවට අනුව, අමාත්යවරයා කොළඹ නොසිටි බැවින් ඔහු හමුවීමට නොහැකි වී ඇති අතර, අමාත්යාංශ ලේකම්වරියගෙන් කිසිදු ප්රතිචාරයක් ලැබී නොමැත.
මේ අතර, ශ්රී ලංකා නීතිඥ සංගමය සැප්තැම්බර් 3 වැනිදා ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයට මෝසමක් ඉදිරිපත් කරමින් නඩු විභාගයෙන් පසුව ලිඛිත කරුණු ඉදිරිපත් නොකරන බව දැනුම් දී තිබේ.
වාචික පිළිතුරු ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාව ලබා නොදීමට අධිකරණය ගත් තීරණය ඇතුළු කරුණු කිහිපයක් එහිදී සඳහන් කර තිබුණි.
වෙනත් පෙත්සම්කරුවන් කිහිපදෙනෙකුද ඒ හා සමාන ස්ථාවරයක් ගැනීමට කටයුතු කරමින් සිටින බව වාර්තාවේ සඳහන් වේ.
කෙසේ වෙතත්, තම නිරීක්ෂණ මගින් මෙම පෙත්සම්වල කරුණු සම්බන්ධයෙන් හෝ ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය අවසානයේ තීරණය කළ යුතු කරුණු සම්බන්ධයෙන් අවසන් මතයක් ඉදිරිපත් නොකරන බව තිරු අවධාරණය කර තිබේ.
තම වාර්තාවේ අරමුණ වන්නේ ක්රියා පටිපාටියේ සාධාරණත්වය, විනිවිදභාවය සහ යුක්තිය පසිඳලීම සම්බන්ධයෙන් මහජන විශ්වාසය යන කරුණු සැලකිල්ලට ගනිමින් තවදුරටත් පරීක්ෂා කළ යුතු ක්රියා පටිපාටිමය කරුණු හඳුනා ගැනීම බවද ඔහු සඳහන් කර ඇත.
විශේෂයෙන්ම අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට බලපාන ව්යවස්ථානුකූල කරුණු සම්බන්ධයෙන් මහජන විශ්වාසය තීරණය වන්නේ නඩුවේ අවසන් ප්රතිඵලය මත පමණක් නොවන බව CLA සභාපතිවරයා අවධාරණය කර තිබේ.
විනිසුරුවරුන්ගේ අපක්ෂපාතීත්වය, විනිසුරු මඬුල්ලේ සංයුතිය සහ පාර්ශ්වකරුවන්ට තම කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමට ලබා දෙන අවස්ථාව ඇතුළු අධිකරණ තීන්දු කරා ළඟාවන සමස්ත ක්රියාවලිය පිළිබඳවද මහජන විශ්වාසයක් පැවතීම අත්යවශ්ය බව ඔහු පෙන්වා දී ඇත.
